6 september 2018

Leven of overleven

“Wat gebeurt er? Alles wat ik deed vroeger lijkt niet meer te werken?”
“Ik ween zo gemakkelijk!”
“Ik ben zo moe. Na het werk moet ik gaan slapen.”
“Ik weet niet meer wat ik moet doen. Ik raak de controle kwijt.”
“Ik zit helemaal vast.”

Je zit niet vast, al lijkt dat zo. Je komt los. Los van je oude patroon want dát schijnt niet meer te werken. Dat oude patroon kan allerlei zijn. Ik som er een aantal op.

- wegduwen van emoties
- alles rationaliseren
- niet stilstaan maar doorgaan
- zorgen voor anderen
- controle houden over alles en iedereen
- het brave meisje zijn en pleasen
- de stoere jongen zijn en hard zijn
- altijd willen presteren
- je lichaam negeren

Dat heeft wellicht PRIMA gewerkt gedurende de eerste dertig à veertig jaar van je leven. Misschien zelfs vijftig jaar. Maar je hebt al die jaren je systeem zwaar onder druk gezet. Dat doen we dan he om dat patroon te kunnen volhouden want deep down VOELEN we wel dat het niet goed is maar we negeren dat. En zelfs dát staat je systeem toe. Jaren aan een stuk. En beetje bij beetje gaat je systeem meer onder druk staan. Net zoals een bal die je in het zwembad onder water houdt. Eventjes lukt dat wel maar DAN! Dan springt hij als een duiveltje uit het water naar boven.

En dan is er geen houden meer aan. Je verliest je veerkracht, je krijgt lichamelijke klachten, angsten en je moet veel huilen. Dit wil niet zeggen dat je een burn-out hebt maar je systeem zegt duidelijk:”Nou, het is mooi geweest de afgelopen jaren maar nu is het echt wel klaar.”

Je vecht eerst nog. Je stribbelt tegen. Je denkt dat het wel beter zal gaan. Je doet nog wat verder met wat je deed. Je gaat misschien wat sporten en gezonder eten. Maar je voelt dat je de grip verliest over je leven en over jezelf. Je verliest je Zelf. En daardoor ook het vertrouwen in je Zelf, je zelfvertrouwen dus. Je gaat twijfelen, nadenken, je voelt je onzeker: wat is dit zeg??

Eigenlijk is er niet zoveel aan de hand maar we zijn nogal gewoontedieren he. We doen graag wat we altijd deden en houden niet van verandering. Behalve onze partner, die veranderen we graag. Het ENIGE wat er aan jou gevraagd wordt in deze fase in je leven is om je overlevingsmechanisme (het gedragspatroon dus) los te laten en iets ANDERS te gaan doen.

Om eerlijk te zijn gaat dat vaak over hetzelfde: stilstaan en voelen. Leren VOELEN wat er gebeurt EN wat je NODIG hebt en daar dan acties aan koppelen. Het lijkt simpel maar het is een heftige opdracht. Want waar ben je nog als je je patroon van dertig jaar pleasen, onder de mat vegen, presteren of braaf en lief zijn moet loslaten? Nergens meer. Exact. Je bent aangekomen in wat ik noem: niemandsland. De overgangszone van het oude patroon naar het nieuwe, alleen weet je nog niet wat dat nieuwe gaat zijn. Dát wordt pas zichtbaar als je het ene hebt losgelaten.

“Ja maar mag ik dat dan nooit meer doen?”

Tuurlijk wel. Maar je gaat nu ook andere manieren ontdekken om om te gaan met het leven. Manieren waarbij je jezelf niet hoeft weg te cijferen. In het niemandsland ga je uitvissen welke andere manieren er allemaal zijn. Je komt los van wat je kent. Je doet het eens anders. Je gaat je meer focussen op jezelf tijdens deze fase. Want uiteindelijk: de belangrijkste persoon op deze aardbol ben jij. Niemand anders. Gun je dat jezelf wel? Die zelfliefde?

De liefde voor jezelf als kracht tot verandering.

Leven of overleven

{{ popup_title }}

{{ popup_close_text }}

x