22 september 2019

Wanneer een coach haar laarzen aantrekt

Het moet ergens begin 2019 geweest zijn dat ik aan het mijmeren ging over alleen op trektocht gaan in een deel van de wereld, ver weg van het mooie Leuven. Maar eigenlijk voelde ik toen al onmiddellijk weerstand en had ik het plan al bijna opgeborgen. Ik ga niet graag alleen op reis want ik loop overal verloren en ik raak mijn veilige grond kwijt waardoor ik ook in mezelf verloren loop. Als ik dan ook nog de taal niet spreek en niet goed weet hoe een land juist "werkt" dan word ik makkelijk angstig, hoewel ik dat in het dagdagelijkse leven helemaal niet ben maar dan heb ik ook een bekend vangnet en genoeg tools om op terug te vallen.

Soul searching

Maar als ik een maand later wat dieper ging graven, voelde ik nog meer zitten. In mijn dagdagelijkse context heb ik al veel gedrag veranderd en heb ik ook al veel transformaties doorlopen. Geloof mij: ik kom van ver, heel ver. Ik durfde vijfentwintig jaar geleden niet zoveel: ik was bang van mensen, ik durfde niet zichtbaar worden en ik hield mezelf maar zo een beetje overeind. Ik had geen idee over hoe het leven in elkaar zat en hoe ik het allemaal moest doen zo. En over interactie met mensen en emoties wist ik ook helemaal niks. Maar gaandeweg (door veel therapie, coaching en opleidingen maar ook door het leven zélf) leerde ik alsmaar meer over mezelf, het leven en de wereld zodat er mij intussen nog weinig van mijn sokken blaast. Enkel als ik mezelf heel erg uit mijn comfort zone haal, dan komen de oude demonen de kop opsteken. Dan word ik onzeker over mezelf en angstig. Dan ga ik twijfelen en klinken er terug allemaal oude stemmetjes in mijn oren. Stemmetjes als: mag ik er wel zijn, ben ik wel oké, gaan mensen mij niet afwijzen, ik kan maar beter alles alleen doen,... Ik ga in een soort freeze modus en zou het liefste van alles blijven waar ik ben en niet meer bewegen, laat staan rondtrekken in een land dat ik niet ken. Ik ga mezelf saboteren en ik kan mezelf niet zijn.

Hey, dacht ik: dat ken ik. Ik zie mijn cliënten elke dag worstelen met deze thema's als ze door een transformatieproces gaan. En dat IS ook zo. Een transformatieproces smijt je terug in oud gedrag:

  • het maakt je onzeker want je weet niet wat er gaat komen,
  • je wordt angstig want is dit wel de juiste weg,
  • de stemmetjes in je hoofd laten je twijfelen of het toch niet beter is om gewoon te blijven waar je bent want "het is toch misschien allemaal zo erg niet"
  • je ontdekt overlevingsmechanismen om weerstand te bieden tegen de verandering: heel rationeel worden bijvoorbeeld of drama verkopen of je kop in het zand steken,...
  • je gaat jezelf tegenwerken, je gaat jezelf overtuigen om toch maar gewoon verder te doen
  • je blijft in cirkels draaien en door de snelheid van het leven pak je eigenlijk niet echt iets aan waardoor je blijft waar je bent en niet beweegt

De wandelschoenen aan

Ik kan als coach wel zeggen dat ik jou begeleid en dat ik dat ook echt doorleefd doe maar hoe zou het zijn als ik samen met jou in een transformatieproces stap en dat we samen op pad gaan? Jij stapt in een transformatieproces waar je zelf het thema kan kiezen en echt stappen zet in je ontwikkeling en ik ga mezelf ook uitdagen. We komen op ons pad dezelfde uitdagingen tegen en ik gids jou daar doorheen, zoals ik dat altijd doe. Maar tegelijkertijd daag ik mezelf ook uit. Dat is exact waar dit traject over gaat: het gaat over SAMEN ergens naartoe stappen. Jij naar je doel, ik naar het einde van mijn trektocht. Je krijgt inzage in wat er bij mij gebeurt maar vooral blijf ik jou natuurlijk coachen zodat je ook zeker kan leren en meer en meer kan worden wie je bent. Oude maskers afgooien, echt geloven in wie je bent, je zelfliefde ontwikkelen, je leven meer op orde brengen, al die dingen. Het traject duurt zes weken en in die zes weken ben ik twee weken op reis waarbij ik mee de ervaring in duik. Hoe klinkt dat?

Concreet, wat is mijn uitdaging?

Ik vertrek op 11 november voor twee weken naar Patagonië, een uitgestrekt ongerept natuurgebied dat zowel in Chili als Argentinië ligt. Patagonië is een groot natuurgebied van meer dan 400.000 vierkante kilometer met nog authentieke fauna en flora. Het wordt benoemd als "een virtueel niemandsland" of een gebied dat je naar "je ziel grijpt." De verscheidenheid aan fauna en flora onderweg is ongezien: immense roofvogels, panters en flamingo's, oneindige grasvlaktes en met sneeuw bedekte rotspieken. Om de uitdaging groot genoeg te maken en mij écht uit mijn comfort zone te halen, heb ik mezelf een paar extra moeilijkheden gegeven.

  • het wordt een low budget reis
  • ik vertrek enkel met een vliegtuigticket
  • ik weet niet waar ik ga logeren
  • ik doe geen beroep op excursies of plaatselijke gidsen
  • ik spreek weinig Spaans (géén eigenlijk)
  • aangezien de live webinars doorlopen tijdens mijn trektocht moet ik op de juiste tijdstippen op een plek aankomen waar er goede wifi is
  • ik ga uiteraard alleen en ik heb bovendien nog nooit alleen gereisd

Vanuit het hart dan nog even

Dit traject is voor mij essentieel omdat er zoveel samen komt van wat ik als mens én coach belangrijk vind.

  • Ik wil mensen inspireren vanuit het hart door mijn authenticiteit.
  • Ik geloof erg in de kracht van verandering.
  • Ik ben overtuigd dat mensen in een groep meer bereiken door de groepsenergie.
  • Ik hou ervan mensen, véél mensen, in beweging te brengen en zo een soort vibe te creëren.
  • Ik vind het belangrijk dat ik als coach mijn kwetsbaarheid toon.
  • Ik wil mensen echt ondersteunen en hen laten geloven dat er méér is dan wat ze denken dat er is.
  • Ik geloof dat iedereen in staat is om van zijn of haar leven iets moois te maken.
  • Ik wil mee helpen om iedereen, ook jij die misschien je deur niet uit durft of jij die misschien al jaren op een figuurlijke puinhoop leeft of jij die misschien al lang de hoop hebt opgegeven, de kans geven om met dit online traject verandering te brengen. Al is het een kleine verandering: het is verandering. Net daarom is de prijs met opzet laag gehouden.

Want we zijn allemaal in staat om hele kleine veranderingen teweeg te brengen in ons leven waardoor er beetje bij beetje grotere veranderingen plaats vinden. Hierdoor nemen we ons leven in handen.

Maar ook voor mezelf is dit belangrijk: de reis op zich gaat mij toestaan om echt tot de kern te gaan en misschien wel de laatste oude demonen achter mij te laten. Ook ik zal nog meer mijn ware zelf vinden zodat ik nog meer het beste uit mezelf kan halen en kan zichtbaar maken, waardoor ik ook als coach nog beter mensen kan begeleiden op hun pad.


We do not have to settle for less. 
Ik niet maar jij ook niet. 



Wil je graag meer weten over het traject? Dan kan je hiér alles nalezen.

Met liefde,
Lieve


Wanneer een coach haar laarzen aantrekt

{{ popup_title }}

{{ popup_close_text }}

x